السلام علیک یا ابا عبداله

حسین جان

این چه حزنی است نهفته در نام تو که بی اختیار دلها رو می شکند و اشک را در پشت پلک ها بی قرار می کند؟

آدم(ع)که برای پذیرش توبه خویش خدا را به اسماء حسنای او سوگند می داد وقتی به نام تو رسید"یا قدیم الاحسان بحق الحسین" بی اختیار دلش شکست و برای اول بار حضور اشک را در چشم ها تجربه کرد از جبرییل پرسید که چه سری است در این نام که فرق دل را می شکافد و آسمان چشم را بارانی می کند؟ آنگاه که جبرییل مصیبت عاشورای تو را بیان کرد آدم سیر گریست و تازه پی به راز «انی اعلم ما لا تعلمون» خدا وند برد.

آری این گریه دست ما نیست.اختیار اشک در این مصیبت با ما نیست.دل ما از سنگ هم که باشد در مصیبت تو،نه می شکند که خون میشود،کدام سنگ را روز عاشورا از زمین برداشتند و دلش خونین ندیدند؟

پسر عزيزم امروز که دارم برات می نويسم ٥ محرم سال ١٣٩١ سال گذشته اين موقع هنوز تو دل مامانی بودی امسال اگر خدا بخواد می خواهم ببرمت مصلی برای روز جهانی حضرت علی اصغر جمعه ٣/٩/٩١